هنوز هم دلم تنگ می شود برای محض حرف زدنت  و برای تکیه کلامهایت  که نمی دانستی  فقط کلام تو نبود  من هم به آنها …  تکیه داده بودم! 

  به موقع بگو: دوستت دارم ...  When U Were 15 Yrs Old, I Said I Love U ... U Blushed.. U Look Down And Smile وقتی 15 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم ... صورتت از شرم قرمز شد و سرت رو به زیر انداختی و لبخند زدی...   When U Were 20 Yrs Old, I Said I Love U... U Put Ur Head On My Shoulder And Hold...

    کسی باشد، که او برایم ساز دهنی بخرد. لبخندهایم را بسازد و بعد بشمرد. نگاهش دیدنی باشد. بغضش مثل من نباشد، طولانی. دوست داشتنش بوی باران بدهد. صدایش مثل زندگی باشد. کسی باشد، که باهم سازدهنی بزنیم؛ عاشقانه... و دوباره بخواند؛ فعل‏هایش را اما؛ مضارع.    

  چند بار بخوانید تا ضرب آهنگ درونی این غزل   و حال مولانا را حس کنید   و از عمق وجودتان بفهمید آنچه را که او گفته است   نه سلامم نه علیکم نه سپیدم نه سیاهم نه چنانم که تو گویی نه چنینم که تو خوانی و نه آنگونه که گفتند و شنیدی نه سمائم نه زمینم نه به زنجیر کسی بسته‌ام و بردۀ دینم نه سرابم نه برای دل...

  تو نمیتونی تو  دنیات عاشق کسی بمونی حتی یادت بهت ندادن سر وعده هات بمونی تو برای وقنی که عشقو تو دلت باور نداری هر کی عاشق تو بشه دوست داری تنهاش بزاری تو مریضی… آره یه مریض بی اراده تو مریضی… اونکه قلبشو دست هیچکسی نداده تو مریضی… آره یه مریض بی اراده تو مریضی… اونکه قلبشو دست هیچکسی نداده واسه ر...

 روزهای زندگی ام گرم میگذرد با تو ،به گرمای لحظه هایی که تو در آغوشمی با تو گرم هستم و نمیسوزد عشقمان، ای خورشید خاموش نشدنی همچو یک رود که آرام میگذرد،عشق ما نیز آرام میگذرد و تویی سرچشمه زلال این دل روزهای زندگی ام گرم میگذرد با تو ،به گرمای لحظه هایی که تو در آغوشمی با تو گرم هستم و نمیسوزد عشقما...

 زندگی را نخواهیم فهمید اگر از همه گل‌های سرخ دنیا متنفر باشیم فقط چون در کودکی وقتی خواستیم گل‌سرخی را بچینیم خاری در دستمان فرو رفته است؟   زندگی را نخواهیم فهمید اگر دیگر آرزو کردن و رویا دیدن را از یاد ببریم و جرات زندگی بهتر داشتن را لب تاقچه به فراموشی بسپاریم فقط به این خاطر که در گذشته یک یا...

  ریزش قطرات بلوری باران همچو نوایی خوش آهنگ دشت امید را تازه می کند و شب چهره زیبای تو را در دل آسمان خواب میگیرد دل کوچک من به شوق حضور مهتابی ات می تپد و نوید دیدار می دهد تا لحظه ای که زنده هستم و نفس می کشم وجود گرمت را فراموش نخواهم کرد         به چشم من تو زیباتر زهر رویای زیبایی برایم دلنشین...

 آهسته تر برو که دلم زير پای توست با قهر ميگريزی و گويا که غافلی ... آرام سايه‌ای همه جا در قفای توست سر در هوای مهر تو رفت و هنوز هم در اين سری که از کف ما شد هوای توست چشمت رهم می‌دهد به گذرگاه عافيت بيمارم و خوشم که دلم مبتلای توست خوش می روی به خشم و به ما رو نمی‌کنی اين ديده از قفا به اميد وفای...

 مدعیان رفاقت بسیارند . تا پای آزمایش در میان نباشد هر کسی از راه رسیده و نرسیده مدعی عشق است . رفاقت را باید با صداقت آزمود و صداقت را میشود از ته نگاههای یک انسان فهمید . چشمها همه چیز را لو میدهند. حتی عشقی را که در دلت پنهان کرده ای . دوستی یک معامله نیست و این همان حقیقتی است که از یادها رفته ا...

 تو آن چیزی خواهی شد که به آن می اندیشی و عمل میکنی . زندگی هدیه خداوند به ماست و ” شیوه زندگی ” ما ، هدیه ما به خداوند . پربارترین گنج ، قلبی عاشق است که با همه در آرامش است . بیدار شو . قوی باش . کارهای زیادی هست که باید انجام بدهیم . بارهای زیادی هست که باید بر دوش بکشیم . قوی باش ، خوب بجنگ و پی...

 سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت  سرها در گريبان است    كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را  نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند  كه ره تاريك و لغزان است    وگر دست محبت سوي كس يازي  به اكراه آورد دست از بغل بيرون  كه سرما سخت سوزان است      نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك  چو دي...

  در انتظار توام در چنان هوایی بیا که گریز از تو ممکن نباشد تو تمام تنهایی‌هایم را از من گرفته‌ای خیابان‌ها بی حضور تو راه‌های آشکار جهنم‌اند  

 با واژه ها جنگیدم ، تا در وصف تو چیزی فراتر از عشق بنویسم   ولی من مقابل واژه ها زانو زدم و آنها حرف دل را ساده نوشتند      من در این دلواپسی ها نشسته ام تنها.... می خواهم با تو سخن بگویم.... می خواهم باز چهره ات را با همان لبخند کودکانه ببینم... می خواهم هر چه انتهایش به اسم تو و یاد تو ختم می شود...

 كاش مي‌شد قلب‌ها آباد بود..... كينه و غم‌ها به دست باد بود كاش مي‌شد كاش‌هاي زندگي.... گم شوند پشت نقاب بندگي كاش مي‌شد كاش‌ها مهمان شوند.... در ميان غصه‌ها پنهان شوند كاش مي‌شد اسمان غمگين نبود.... رد پاي قهر و كين رنگين نبود كاش مي‌شد روي خط زندگي..... باتو باشم تا نهايت سادگی