كاش مي شد قلب ها آباد بود..... كينه و غم ها به دست باد بود كاش مي شد كاش هاي زندگي.... گم شوند پشت نقاب بندگي كاش مي شد كاش ها مهمان شوند.... در ميان غصه ها پنهان شوند كاش مي شد اسمان غمگين نبود.... رد پاي قهر و كين رنگين نبود كاش مي شد روي خط زندگي..... باتو باشم تا نهايت سادگی
برچسب:
نویسنده: تنهای بی کس