به چشم من تو زیباتر زهر رویای زیبایی

ریزش قطرات بلوری باران همچو نوایی خوش آهنگ

دشت امید را تازه می کند و شب چهره زیبای تو را

در دل آسمان خواب میگیرد دل کوچک من به شوق

حضور مهتابی ات می تپد و نوید دیدار می دهد

تا لحظه ای که زنده هستم و نفس می کشم وجود گرمت را فراموش نخواهم کرد

 

 

 

 

به چشم من تو زیباتر زهر رویای زیبایی

برایم دلنشین و خوشتر از هر خواب و رویایی

چو در صحرا شدی, حیران ز چشمان تو شد آهو

حسادت میکنم بر چشم تو آهوی صحرایی

میان شام تاریکم تویی ماه شب افروزم

میان گلشن و بستان تو بوی خوب گل هایی

تمام آرزوی من بود اینکه بیایی تو

و از کار دل زارم به لطفت عقده بگشایی

 

 

حقیقت دارد که تو می توانی با دست های من
     سه تار قلم مو را بنوازی و نُت های رنگ پریده را  فیروزه ای کنی
    ( باید بسیار زیسته باشی که این همه از آسمان آکنده ای)

    حقیقت دارد که من می توانم با شعر های تو
    با باران مشاعره کنم .. و بند نیایم
    ( باید بسیار گریسته باشم که این همه در واژه های تو غوطه ورم )

   تا من بنفشه ها را  میان شب های زمستان قسمت کنم ،
   تو یک خوشه انگور به صدایت  تعارف کن
   خطی از شعرهایت را که بخوانی ،سال ، تحویل می شود
   (حقیقت دارد که در حضور تو بودن .. همیشه از نبودن زیبا تر است