کسی باشد، که او برایم ساز دهنی بخرد.
لبخندهایم را بسازد و بعد بشمرد.
نگاهش دیدنی باشد.
بغضش مثل من نباشد، طولانی.
دوست داشتنش بوی باران بدهد.
صدایش مثل زندگی باشد.
کسی باشد، که باهم سازدهنی بزنیم؛
عاشقانه...
و دوباره بخواند؛
فعلهایش را اما؛
مضارع.
برچسب:
نویسنده: تنهای بی کس
تاريخ: شنبه
4 شهريور
1391 ساعت: 2:59